dinsdag 22 november 2016

Making the shift happen






Making the shift happen; dat was de titel van het 6e Internationale Supply ManagementCongress. Dit jaar vond dit toonaangevende congres plaats in het WTC in Rotterdam. In het plenaire gedeelte ondervroeg Rens de Jong drie vrouwen naar de reden voor hun succes in dit vakgebied. Het waren niet de minste namen: Kate Vitasek, de bedenkster van het Vested business model, Mara Swan van Manpower en Patricia Moser van de Verenigde Naties, inkoop project services.


De bijeenkomst was heel interactief. Met Buzzmaster konden deelnemers antwoord geven op vragen van Rens of zelf vragen stellen aan het panel.
Was dit plenaire gedeelte al ontzettend inspirerend, de 40 deelsessies deden hier niet veel voor onder. Er waren vijf thema’s: Innovation & Technology, Human Capital Supply & Finance, Responsibility en Academic meets practice.
In de eerste ronde ging ik op bezoek bij Patricia Moser, mede omdat dit de enige sessie was die te maken had met publieke inkoop. De missie van haar organisatie zegt al genoeg: waarde toevoegen, resultaten leveren en levens veranderen. Daar vertelde Patricia heel gepassioneerd over.


De tweede ronde was voor Fynn Wijnstra en Robert Suurmond van de Rotterdam School of Management. Zij hadden het over “Sense and Non-Sense of Early Supplier Involvement. Bij de overheid is dat in het algemeen nog steeds een lastig onderwerp dat deels veroorzaakt wordt door het fenomeen van Level Playing Field (het was tenslotte een internationaal congres, dus dit kan ook wel in het Engels). Tot mijn verrassing hadden de heren ontdekt dat een vroege betrokkenheid van leveranciers helemaal niet zo succesvol is. De mate van intensiteit bleek wel een rol te spelen.  So much voor het Innovatiepartnerschap als nieuwe procedure in de aanbestedingswet want die valt volgens hen onder Strategische Projecten die uitblinken in onzekerheid.



Ook de derde ronde had een Nederlands tintje. Nadine Kiratli van de Maastricht University sprak over een onderwerp waar ik altijd enthousiast van wordt: Creating procurement value together: Collective creativity as a key competence. Van kostreductie naar waarde creatie. Dat sloot mooi aan bij mijn gedachten over de ontwikkeling van publieke inkoop.


In de laatste ronde had ik een sessie van Kate Vitasek willen bijwonen. Kate is de bedenkster van het Vested Business model. Helaas bleken veel bezoekers dezelfde gedachte toegedaan dus de zaal was al overvol.  Wil je meer weten over dit model? In de DEAl! van oktober staat een uitgebreid artikel.

Mijn conclusie was alle sprekers lieten zien dat de shift betekent dat het WIJ denken belangrijk wordt. Er breekt een interessante tijd aan voor de publieke inkoop!







dinsdag 1 november 2016

Marktontmoeting Rijksoverheid Slimme Logistiek, samen én met elkaar.


Den Haag kent een hoge concentratie aan rijksgebouwen die in toenemende mate in het centrum liggen. Hoewel er ontwikkelstappen worden gezet op de wijze waarop panden facilitair ondersteund worden is er nog geen sprake van geharmoniseerde en gestandaardiseerde logistieke processen, gericht op verdere efficiency en duurzaamheid. Dit kan en moet doelmatiger en kan zeker bijdragen aan de vermindering van de filedruk, CO2-uitstoot en fijnstofproblematiek in de regio Haaglanden. Mogelijk kunnen slimmere logistieke stromen ook financiële besparingen opleveren en bijdragen aan verdere standaardisatie en harmonisatie. Hoe pak je dat aan?

Dit was de casus die door de categorie Post van het inkoopuitvoeringscentrum (IUC) Belastingdienst op de Internationale dag van de Stad  (31 oktober) tijdens een drukbezochte marktontmoeting op tafel werd gelegd. Deze categorie is verantwoordelijk voor de inkoop van producten en diensten op het gebied van post. Dat gaat verder dan alleen post.  Onder deze categorie vallen bijvoorbeeld ook een aantal zelfstandige logistieke contracten. De categoriemanager Post is dan ook nauw betrokken bij de verkenning van slimme logistieke stromen van de Rijksoverheid.Voor bijna alle producten die worden ingekocht door de Rijksoverheid, geldt dat het logistieke proces onderdeel uitmaakt van een groter geheel.

Het project start met een proef om ervaring op te doen met een logistieke Hub. Parallel aan deze proef wordende mogelijkheden onderzocht  om op te schalen en samen te werken met logistieke partners. Wat dit project namelijk extra interessant maakt is dat er een groot aantal partners bij betrokken zijn die elk hun eigen expertise inbrengen. Zonder de rest tekort te doen, zou ik de intensieve samenwerking met UBR willen noemen.

De middag werd geopend Siep Eilander, directeur inkoopbeleid bij de Nationale Politie; gevolgd door Directeur-generaal Milieu en Internationaal van het Ministerie van I&M Chris Kuijpers.

Ruim 80 belangstellenden uit de logistieke wereld en vanuit de overheid namen deel aan deze ontmoeting. In zes verschillende sessies werden in twee ronden verschillende thema’s aan de orde gesteld: Innovatie & duurzaamheid, ICT Informatievoorziening, Toegevoegde waarde van een HUB, Opschaalperspectief, Logistiek management en Samenwerking markt en overheid.

Aan dit laatste thema deed ik mee. Het bleken twee heel interessante sessies te zijn. De deelnemers werd gevraagd eerst hun ideale eindsituatie te schetsen. Vervolgens werd de proef besproken en werd de deelnemers gevraagd hoe de rijksoverheid van proef naar eindsituatie moest komen. Die vragen werden enthousiast opgepakt en uitgewerkt.


De quotes die uit de verschillende sessies kwamen gaven een mooi beeld van deze middag. Om er een paar te noemen: Verlangen of Belangen? De ICT kan het maken, Meten is Weten en  Wie o Wie heeft de regie?


Het doel van deze marktontmoeting was om met marktpartijen een laagdrempelige dialoog te voeren over vraagstukken die bij dit onderwerp leven, zodat opdrachtgevers en potentiële opdrachtnemers inzicht krijgen in elkaars uitdagingen, belangen, behoeften, mogelijkheden en onmogelijkheden. Aan dat doel voldeed deze middag helemaal. Tel daarbij op dat het uitstekend georganiseerd was, bijzonder transparant en erg ontspannen. En het is nog niet afgelopen want de organisatoren gaven aan:

Vandaag was slechts de start van de samenwerking tussen markt en overheid.


De EMVI Superformule: op zoek naar de optimale prijs-kwaliteitverhouding


de oorspronkelijke superformule van John Gielis
Na bijna twee jaar samen met de Rijksacademie (RAFEB) inkoop opleidingen te hebben georganiseerd, heb ik daar nu zelf een cursus gevolgd. De EMVI superformule, of in nieuwe termen: de BPKV superformule.  De EMVI Superformule is ontwikkeld door Hans Kuiper (ere wie ere toekomt). Om gelijk maar een misverstand uit de weg te helpen: tot nu toe dacht ik steeds dat Superformule de ijdelheid van de bedenkers weerspiegelde. Dat bleek dus niet waar. Het is een eerbetoon aan de oorspronkelijke bedenker, de Belgische tuinbouwkundig ingenieur John Gielis. Deze bedacht een wiskundige formule om alle basisvormen in te natuur te kunnen te beschrijven. Deze formule wordt inmiddels in heel veel vakgebieden toegepast, waaronder de gaming industie  (zie hieronder). In aangepaste vorm dus ook in inkoop.

 

Waarom zou je deze formule dan toepassen is de volgende vraag. Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat het toepassen van het EMVI criterium ongewenste effecten met zich meebrengt. Een kleine greep: het gebruik van relatieve scores, de vlakheid van een gunningscriterium en de grote invloed van de prijscomponent. De Superformule voorkomt deze en andere effecten en is er opgericht om een optimale afweging tussen prijs en kwaliteit  te krijgen. . Overigens wordt hierbij ook de methodiek van het Analytisch Hierarchisch Proces gebruikt om tot een consistente set van wegingsfactoren te komen.

3D vormen, gemaakt met software op basis van de Gielis-curve. De beschrijving van deze ingewikkelde vormen kost nauwelijks meer rekenkracht dan die van een simpele bol. Bron: Radboud Universiteit

De formule kan echter  niet zomaar worden gebruikt. Om hem goed te gebruiken moet je wel een gedegen kennis van de betreffende markt hebben en van de (waarde van de) wensen en eisen van de opdrachtgever. Overigens niets vreemds voor een professionele inkoper.

Er is een heel handige en overzichtelijke spreadsheet gemaakt, waar ik prima mee uit de weg kon en die de mogelijkheid biedt  om uitgebreid te experimenteren en te simuleren. Dat laatste wordt ook aangeraden om te doen: Pak een oude aanbesteding en speel die na of doe eerst één of meerdere schaduw-aanbestedingen. Succes volgt vanzelf!

Meer informatie over de superformule vind je (uiteraard) op de website van PIANOo.

De Superformule in de gaming industrie
Een Nederlands bedrijf beweert dat Hello Games haar 'superformule' zonder toestemming gebruikt voor No Man's Sky. Telegraaf meldt dat het Tilburgse bedrijf Genicap de 'superformule' bezit die Hello Games gebruikt om de miljarden planeten in No Man's Sky te genereren. Deze adventure-survival game stelt spelers in staat om een universum te exploreren dat automatisch wordt gegenereerd via de Superformule van Gielis. Volgens het evolutionaire algoritme worden planeten en hun flora en fauna willekeurig geproduceerd waardoor de virtuele wereld in potentie onuitputtelijk is. (Websites IGN en Quote)